Op de tweede excursie dag zijn we 's ochtends naar computerspielemuseum geweest. Een museum dat alles weet van video's en computer games. We waren met een grote groep naar Berlijn toe, dus we werden opgesplitst in twee groepen. De eerste groep ging eerst een rondleiding volgen en meer uitleg krijgen, en de andere groep mocht vrij rondlopen en spelletjes spelen. Ik zat in groep 1 en kreeg dus eerst de rondleiding. De man die ons de rondleiding gaf, wist ontzettend veel van gaming af. Nu denk jij, ja dat moet ook wel als je in zo'n museum werkt... Klopt, maar de manier waarop hij het vertelde, daar zag je gewoon aan dat hij echt van gaming hield en van het werk wat hij doet. Hij vertelde ons over de eerste game, schaken. Schaken tegen een "computer", terwijl er eigenlijk gewoon een klein mens in de kast onder het schaakbord zat, die alle stukken verplaatste. De "computer" heeft maar een keer verloren in zijn leven, dit kwam omdat de man die onder in het kastje zat de tweede beste schaakspeler van de wereld was. Helaas voor hem, moest hij het opnemen tegen de nummer 1 schaakspeler. Ook vertelde hij over de eerste Apple computer, het spel pong en hoe dat zich allemaal verder heeft ontwikkeld. We eindigde bij het de pijnlijke versie van de spel pong. Bij het spel moest je je hand op een speciale plaat neerleggen en normaal als je af bent krijgt de ander een punt. Bij dit spel niet, dan krijg jij een punt, maar... De maar geeft al aan dat wat daarbij komt kijken niet zo tof is. En dat was het inderdaad niet. Als eerste krijg je namelijk stroomschokken op je scherm te staan, daarna een verbrander en dan zweepslagen. Dus elke keer als je op een van de plaatjes komt, krijg je pijn. Door die pijn te doorstaan, krijg je steeds meer punten en kun je dus winnen. Ik zal je vertellen, ik heb het mensen een lange tijd zien volhouden, maar wat doet dat pijn zeg! Ik heb het zelf dan ook niet gedaan, had niet echt zin om de hele dag met een rode hand rond te lopen de rest van de dag!
